Van Sydney naar Hervey Bay

Nogal moeilijk en met gegil, maar zonder ‘wried accidenten’, Sydney uitgereden, over de brug zelfs! Eens de goeie richting, ging het vlot, alleen nemen we onze bochten nogal breed, daar we ze verkeerd beginnen naar links-rij-normen. (We kijken naar Jan) Maar al bij al valt dat links rijden goed mee en went het snel. Vooral kwestie van gefocust blijven bij het oprijden van kruispunten.
De eerste dag zijn we niet echt ver geraakt, maar het was wel een hoogtepunt inzake Australisch-soap-spotten. Jolien ging in Palm Beach ijverig te werk in het zoeken naar de filmlocaties van Home and Away, en rustte niet totdat ze een vrouw op het strand vond wiens dochters ook langs de set zouden staan, en ze noemde de namen Aidan en Leah. Jolien spurtte de aangewezen richting uit en vond er geen Aiden, maar wel de kleine Leah in de armen van een grote bruine man, tot op heden anoniem, te wachten voor de volgende scene stond Miles, (dikker in de serie). Goed veel foto’s genomen, uitleg van Jolien over de serie aanhoord en met een meer dan voldane breed glimlachende Jolien verder gereden. De eerste nacht hebben we langs de weg op een rest area doorgebracht, die langzaamaan vol raakte met andere backpackers. Veel tips gekregen van een koppel veel te bruine Canadezen, uit Québec. Ze konden wel amper Engels en het Frans aan de overkant lijkt van geen kanten op dat wat we in België en omstreken horen…
Volgende dag doorgereden tot Hat Head, een NP (National Park) en daar op een camping gezeten met een prachtig strand… Goed begin! De dag erna weer een rijdag, naar Byron Bay! In dit stadje nog veel restanten van de hippie jaren zeventig. Veel backpackers die hier belandden zien er dan ook een tikje anders uit dan ons… Wel een walhalla aan wierook, commune huizen voor een of andere religie, alternatieve en spirituele geneeskundige instituten, mensen die je onder een of andere invloed hun liefde verkondigen, mensen die in een park een heel publiek bij elkaar krijgen om naar hun verhalen over de Messias te luisteren, begeleid door een gitaar, felgekleurde dubbeldekkers,… Hier op de camping een rustdag gehouden, beachfanaten Jan en Jolien gingen op het strand, bang wit meisje Lisa bleef met haar boek in de buurt van schaduw op de camping. Uit ervaring weet ze dat slowly but surely de enige manier is om van wit naar bruin te gaan zonder rode huid daartussen… En, ze geeft toe dat ze toch iets langer de jetlag gevoeld heeft, dus dutjes in de van overdag zijn onontbeerlijk dan.
Een rijdag later stonden we in een andere staat: Queensland, en in een ander klimaat: dat van tropische regen. Blijkbaar is er van the Wet in het noorden iets ontsnapt in onze richting. Goed dat de hostel nog een goeie bar heeft. De van geparkeerd op de parking van de hostel vanwaar we dinsdag vertrekken voor drie dagen naar Fraser Island. In de eerste nacht daar toch moeten ondervinden dat rental vans een limiet hebben in het tegenhouden van hevige regenval… Jan vindt frisse lucht belangrijker dan dat de twee meisjes die beneden slapen natgeregend worden. Dus bleven de ruitjes op een kier en sliep Jan door ons gegil door . De 4x4’s staan hier klaar, nu is het uitkijken naar onze reisgenoten.